An old man

A poem that I found really inspiring by C.P. Cavafy. Famous Greek poet born in Alexandria.

Now is the right time.

George Tatakis - GREECE. Cyclades. Paros island. Naoussa. Yorgos Zoumis in his home. September 2018.

At the noisy end of the café, head bent over the table, an old man sits alone, a newspaper in front of him. And in the miserable banality of old age he thinks how little he enjoyed the years when he had strength, eloquence, and looks. He knows he’s aged a lot: he sees it, feels it. Yet it seems he was young just yesterday. So brief an interval, so very brief. And he thinks of Prudence, how it fooled him, how he always believed—what madness— that cheat who said: “Tomorrow. You have plenty of time.” He remembers impulses bridled, the joy he sacrificed. Every chance he lost now mocks his senseless caution. But so much thinking, so much remembering makes the old man dizzy. He falls asleep, his head resting on the café table.


Translated by Edmund Keeley/Philip Sherrard

Original poem:

Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος σκυμένος στο τραπέζι κάθετ’ ένας γέρος· με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.

Και μες των άθλιων γηρατειών την καταφρόνια σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια που είχε και δύναμι, και λόγο, κ’ εμορφιά.

Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει. Κ’ εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει σαν χθες. Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό.

Και συλλογιέται η Φρόνησις πως τον εγέλα· και πως την εμπιστεύονταν πάντα — τι τρέλλα! — την ψεύτρα που έλεγε· «Aύριο. Έχεις πολύν καιρό.»

Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι κάθ’ ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.

.... Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.

#poem #inspiration #cavafy

59 views0 comments

​© 2019 by Reflex Photographers | ATHENS | GREECE |